obat pembesar penis
alat pembesar penis
alat bantu sex
obat perangsang wanita
obat pembesar penis
obat peninggi badan
obat pembesar penis
obat pembesar penis
obat kuat herbal

Een korte introductie van Scouting Cornelis Lelygroep Almere

Op 10 oktober 1981 is de Cornelis Lelygroep opgericht. De juridische vertegenwoordiger van de Cornelis Lelygroep is Stichting Scouting Almere die is opgericht op 27 oktober 1981. De groep is genoemd naar Dr. Cornelis Lely, die aan de wieg heeft gestaan van onder andere het ontstaan van de Afsluitdijk en de inpoldering van een deel van de toenmalige Zuiderzee dat deel dat we nu Flevoland noemen. Cornelis Lely is overleden in 1929 en heeft helaas Flevoland nooit zelf kunnen zien.

 

Vlak na het ontstaan van de plaats Almere in Flevoland bestond ook de behoefte aan verenigingsleven. Diverse verenigingen vierden rond 2006 dan ook hun 25-jarig jubileum.

 

Het ontstaan van een nieuwe scoutinggroep in een compleet nieuwe stad leidt tot het ontstaan van een groep met een unieke groepscultuur. Zo zie je dat de leiding in de eerste jaren overal vandaan kwam. De groep werd een smeltkroes van verschillende leidingstijlen. Nu, na bijna 35 jaar, is een groot deel van de nieuwe leiding afkomstig uit de eigen groep.

 

Ook voor wat betreft materiaal, accommodaties, et cetera betekent dat voor een nieuwe groep veel aanpassen. Maar na 25 jaar is onze groep in het trotse bezit van 2 accommodaties (De Stormring voor de waterspeltakken en Het Lelybivak voor de landspeltakken). De Stormring leek vanwege herstructureringsplannen van de gemeente Almere jarenlang te moeten verhuizen naar een andere locatie. In 2014 besloot de Gemeente Almere af te zien van die plannen. De noodzakelijke verbouwing of nieuwbouw van de Storming kan daardoor eindelijk beginnen.

 

Al met al zijn er heel veel redenen waardoor de Cornelis Lelygroep (waarschijnlijk net als vele andere scoutinggroepen) een geheel eigen karakter, cultuur en organisatie heeft gekregen.

Het begin - 10 oktober 1981

Op 10 oktober 1981 was het dan zover: de Cornelis Lelygroep begon officieel met scouting! Scouting Nederland had een projectgroep opgestart die een groep moest gaan vormen in Almere. Door open avonden te houden in onze stad wierven ze meer en meer mensen die uiteindelijk het begin van onze groep vormden. Toen de groep begon had hij nog geen naam, die moest namelijk nog gekozen worden uit de volgende: Pilniusgroep, Harissigroep, Cornelis Lelygroep, Hendrik Stevingroep en de Chicestergroep. Nou, het is wel duidelijk welke naam er is gekozen!

Het officiële begin van de nieuwste scoutinggroep in Nederland was een groot feest waar verschillende groepen uit de omgeving aan meededen. Zo deelde de Olav en de Paltz en de Eemgeuzen mee in de feestvreugde, en scoutingdrumbands uit Amsterdam en Boskoop traden op.

Vanaf het begin is onze groep al bezig met goede doelen en inzamelacties. Vaak was het goede doel de groep zelf, maar Jantje Beton staat ook al heel lang bovenaan ons goede doelenlijstje.

Om geld in te zamelen voor zomerkampen en benodigdheden voor de groep zelf, werden er vaak bingoavonden en andere acties gehouden. Er werden oliebollen voor verkoop gebakken, en ook de Grote Clubactie werd opgezet.

 

De allereerste Cornelis Lelylingen

Toen de groep startte was er al grote belangstelling voor scouting in Almere. Er waren vanaf het begin ruim 60 leden actief. Deze jongens en meisjes kwamen allemaal uit Almere-Haven, waar de Cornelis Lelygroep dus blijkbaar het meest bekend was.

De groep begon met vijf verschillende speltakken. Dit waren de Kabouters, Welpen, Gidsen, Zeeverkenners en Landverkenners. Het ledenaantal groeide razendsnel tijdens de eerste jaren, en de groep kreeg er uiteindelijk de Rowans en Sherpa’s bij.

In het begin had de groep alleen maar leden met de leeftijd van 7 tot 14 jaar. Met de Rowans en Sherpa’s steeg de leeftijd. Het was wel moeilijk om jongens en meisjes van de leeftijd 14 à 15 enthousiast te maken voor de groep, omdat zij toen nog liever wat anders deden in het weekend.

Kinderen waren er genoeg om voor een groei in de groep te zorgen, leiding echter niet. Via de lokale kranten riep de secretaris (destijds dhr. Van Roekel) meer (bege)leiders op.

 

Cornelis Lelyveteranen

Hoor jij wel eens verhalen van je leiding over vroeger? Over hoe het er in hun tijd aan toeging bij de scouting? Die zijn niet allemaal verzonnen hoor! Het is namelijk zo dat er een groot aantal leidinggevenden rondloopt die zelf als klein welpje of bevertje begonnen zijn bij onze groep.

 

Een echte accommodatie!

Het grote, grijze Lelybivak staat er alweer een tijdje, maar dit is niet het eerste gebouw dat op het scoutingterrein staat. Voordat deze luxe accommodatie gebouwd werd, speelden de scouts in een soort keet: het allereerste Lelybivak.

Maar zelfs nog voordat de Cornelis Lelygroep naar het Lelybivak verhuisde, kwamen ze samen in een bouwkeet op de Achterwerf te Almere-Haven en later in een voormalig gezondheidscentrum/muziekschool aan de Zuidmark in Almere-Haven. Aangezien deze plekken helemaal niet ideaal waren voor het spel, kreeg de groep een eigen ruimte midden in de natuur (namelijk in het Vroege Vogelbos waar het huidige bivak staat).

In het begin was er natuurlijk nog niet genoeg geld voor een bivak zoals we dat nu hebben. De bouwkeet die werd geplaatst zou in eerste instantie maar voor een korte tijd blijven staan. De gemeente en de scouts zouden namelijk voor een permanente oplossing zoeken. Het heeft uiteindelijk zestien hele jaren moeten duren voordat we een grotere en mooiere accommodatie kregen.

Vanaf begin 1983 werd er aan de nieuwe accommodatie gewerkt. De groep had weinig geld, dus moest alles met eigen handen van de grond af opgebouwd worden. De speltakken moesten bijvoorbeeld helpen met het graven van geulen voor gasleidingen, en ouders hebben geholpen met de rest van de opbouw. Hoewel het niet zo heel snel gaat als je alles zelf moet doen, was het ruim een jaar later toch echt zover: de accommodatie was klaar voor gebruik! Het Lelybivak werd op 2 juni 1984 officieel geopend met een groot feest waar ongeveer tweehonderd mensen bij aanwezig waren. De accommodatie werd geopend, door het onthullen van een het naambord, door twee dames van de scoutshop uit Hilversum, omdat deze dames veel betekend hebben voor onze groep.

 

Veel te water, niks ter land

De Zeeverkenners hadden minder geluk met een eigen onderkomen. Het heeft een aantal jaren geduurd voordat het waterwerk een degelijk onderkomen kreeg, en ook de boten moesten het doen met een noodaccommodatie. De boten lagen op een zelf aangelegd steigertje in de jachthaven, en de jeugdleden moesten het doen met een schaftwagen, van twee bij vier meter, op grote luchtbanden. Hier konden natuurlijk nooit alle zeeverkenners in, met daarbij nog de materialen en de leiding!

De gemeente werkte ook al niet echt mee aan de bouw van een echte accommodatie. De Zeeverkenners hadden een plek gereserveerd bij de sluis in Almere-Haven. Maar voor de dure flats aan de overkant waren de plannen voor de accommodatie niet mooi genoeg en dus mocht de bouw niet doorgaan. Er werd zelfs gedacht aan een binnenvaartschip om als accommodatie te dienen. Hierop konden als het nodig was de boten gehesen worden, en er zou genoeg ruimte zijn om het ledental uit te breiden.

 

De eerste vijf jaren van de groep werden dus vooral in beslag genomen door het bouwen van een waardige accommodatie en het regelen van een onderkomen voor het waterwerk. Maar natuurlijk stonden de scouts zelf bovenaan de lijst! Voor hen werd het elke week weer zo leuk mogelijk gemaakt met spelen in het bos, pionieren, zeilen, knutselen en hun spel spelen.

1987 tot 1991 - Scouting wordt bekend in Almere

Net als in de eerste jaren na de oprichting van de groep, speelden de scouts in het bos in Almere-Haven en werd de scoutingtraditie verder in Almere bekend gemaakt. Dit zorgde voor verdere uitbreiding van het aantal leden van de groep, en de bossen liepen zo langzamerhand vol kinderen die aan het spoorzoeken, pionieren of gewoon aan het voetballen waren.

Een aanzienlijk deel van de bewoners van Almere-Haven kende elkaar door scouting, en de wachtlijsten bij de speleenheden bleven groeien. Helaas groeide het aantal leid(st)ers niet zo snel mee. Het tekort aan leiding bleef ook deze jaren een groot probleem.

Aangezien de groep maar groeide, was het natuurlijk wel noodzakelijk dat er ook voldoende leiding was om spelletjes te spelen, te ravotten en vooral om op te letten.  Daarom werden er regelmatig oproepen in de kranten geplaatst.

De jaren gingen voorbij, en zoals gezegd stroomden de wachtlijsten vol. In 1991 zaten er 220 scouts bij de groep, waarvan veertig man leiding. Een hele prestatie natuurlijk voor een groep die nog niet zo heel lang bestond in vergelijking met gevestigde scoutinggroepen. Bij de welpen waren er zelfs 70 jongetjes aan het wachten tot ze bij de groep mochten komen. Reden dus voor de Cornelis Lelygroep om uit te breiden.

 

Jubileum + Stormring = FEEST!!

Een van de belangrijkste jaren uit de geschiedenis van de Cornelis Lelygroep is 1991. Dit jaar stond namelijk voor het 10 jarige bestaan van de groep.

Dit eerste jubileum ging natuurlijk niet onopgemerkt aan iedereen voorbij. Het feest werd namelijk nog specialer omdat op dezelfde dag de nieuwe accommodatie voor de Zeeverkenners gedoopt werd: de Stormring. Eindelijk was het na veel bloed, zweet en tranen zover: de Zeeverkenners hadden een volwaardig, spiksplinternieuw onderkomen. En nog aan het water ook, wat een hele uitkomst was voor de jonge zeilers.

Hierboven kon je al lezen over het gedoe dat ontstond rond de nieuwe accommodatie. Dan was het gebouw te lelijk, dan was het gebouw weer te duur, en dan stond het weer op de verkeerde plek gepland. Afijn, in 1989 werd dan eindelijk de knoop doorgehakt. De Cornelis Lelygroep zou een tweede accommodatie krijgen op de landtong.

En net als bij het Lelybivak hielpen alle scouts bij de bouw. Omdat de groep niet genoeg geld had voor een complete accommodatie, hielp de gemeente een beetje met het geld. Naast de gemeente droegen het Anjerfonds, het fonds Zomerzegels en Jantje Beton hun steentje bij om de Almeerse Zeeverkenners een dak boven het hoofd te bieden. Zo zie je maar weer dat een goede doelen actie als geld ophalen voor Jantje Beton ook zo z’n voordelen heeft. Wij lopen door weer en wind langs de deuren voor een paar euro’s, en Jantje Beton zorgt in moeilijke tijden dat het weer geen probleem is als wij op zaterdag droog willen zitten.

 

Feestje!

De belangrijkste dag uit 1991 was toch wel 14 september, dé dag dat het jubileum en de opening van de Stormring werden gevierd. De dag begon al vroeg bij het Lelybivak, waar alle Cornelis Lelylingen zich verzamelden voor een lange maar leuke wandeltocht naar de jachthaven van Almere-Haven. Want daar was de nieuwe accommodatie gebouwd, vlak naast de jachthaven aan het Gooimeer. Na de officiële opening van het gebouw vermaakte het landwerk zich met allerlei spellen op het land. Het Waterwerk deed mee met een zeilwedstrijd van de Admiraliteit 11 Zuidwal, die jaarlijks grote zeilwedstrijden organiseert. Aan deze wedstrijd deden 400 zeeverkenners mee, vanuit het hele district waartoe Almere ook behoort. Dat waren dus scouts uit onder andere Huizen, Amersfoort, Naarden en Muiden. Helaas voor ons ging het niet zo goed met de Cornelis Lelyboten, en veroverde Huizen de 1e en 2e plaats. In de krant gaf Lucas Löwensteijn, de toenmalige secretaris van de groep, als commentaar: “We hebben als goede gastheren niet zelf gewonnen”. Toch was het wel leuk geweest als onze groep meteen bij deze wedstrijd de prijzen in de wacht had gesleept…

Tijdens dit jubileum/openingsfeest was meteen van de gelegenheid gebruik gemaakt om alle oud-leden uit te nodigen. Ook was de accommodatie voor geïnteresseerden geopend om rond te kijken. Een speciaal insigne van het 10-jarige bestaan werd uitgereikt, en het waterwerk bleef die nacht in hun eigen onderkomen slapen. Al met al een geslaagd feest dus.

1992 tot 1998 - Regelmatig in de pers

In dit tijdperk van de Cornelis Lelygroep is er wederom veel gebeurd. Het aantal leden bleef stijgen, en de groep werd zodanig uitgebreid dat er geen wachtlijsten meer nodig waren. Een nieuwe speltak werd geïntroduceerd: de Bevers. Onze Bever speleenheid begon meteen met elf leden, die samen de wereld van Hotsitonia zouden gaan ontdekken.

De Cornelis Lelygroep stond weer een aantal keren in de kranten met de Jota, waarbij veel contacten gelegd werden met het buitenland. Ook nieuwe aanwinsten van het waterwerk werden besproken in de krant, en de eerste editie van de ‘Tocht Der Tochten’ vond meteen een plekje in het nieuws.

 

 

1995

Dit was het jaar van een groot spektakel dat zich rondom Dronten afspeelde: de Wereld Jamboree. Zo’n 25.000 scouts kwamen vanuit de hele wereld naar ons kleine landje om samen anderhalve week door te brengen in een snel opgebouwd dorp. Aan wal bij Walibi Flevo was voor de gelegenheid een groot terrein ingericht voor dit evenement. Overal stonden stands waar scouts spullen verkochten en ruilden, en er waren scoutingactiviteiten te doen zoals abseilen, pionieren en zeilen. Ook voor bezoekers van de Jamboree waren er activiteiten.

Naast het centrale Jamboree terrein waren grote tentenkampen neergezet. Per land werden de terreinen anders ingericht, afhankelijk van cultuur en religie. Zo sliepen jongens en meisjes in de ene kamp gezamenlijk, en in een andere kamp gescheiden. Sommige sliepen in hangmatten, andere sliepen op dunne matjes. Er waren zelfs speciale terreinen ingericht voor bijvoorbeeld gehandicapten.

Alles was aanwezig op het terrein van twee bij twee kilometer. Zo waren er onder andere een supermarkt, een bank, kerken, moskeeën, een zwembad en zelfs een ziekenhuis.

Zo’n Jamboree is leuk om onder andere de verschillen tussen scouts van andere culturen te zien. Verschillende uniformen, ander eten en veel vreemde talen kwam je tegen als je een dagje rondliep op het terrein. Het leuke van deze diversiteit was dat je veel mee kreeg van vreemde culturen, en dat je bijvoorbeeld zomaar uitgenodigd werd om lekker te komen eten bij Indiase of Zuid-Afrikaanse scouts.

Aan land waren dus alle buitenlandse scouts en de landverkenners gevestigd. Een deel van het Nederlandse waterwerk zat echter heel ergens anders, namelijk op de Zegge. Zo ook de Cornelis Lelygroep. Op dit eiland was een soort mini dorp opgericht met zelfs een klein bioscoopje! Hier hielden de zeeverkenners hun eigen Jamboree. Alle groepen hadden hun boten meegenomen zodat ze met buitenlandse scouts konden varen. Deze haalden ze dan op in de haven van Zeewolde, en voeren ze rond op de wateren bij deze stad. Eén dag mochten ook de zeeverkenners naar het grote Jamboree terrein in Dronten gaan. Toen konden ze ook meemaken wat de andere scouts deden.

 

Lelybivak

Het lijkt wel of elke vijf jaar een nieuw clubhuis gebouwd wordt bij de Cornelis Lelygroep. Na zestien jaar werd het ‘tijdelijke’ onderkomen in het Beginbos gesloopt. Het oude Lelybivak was inmiddels meer een bouwval geworden, en volgens de toenmalige voorzitter Bert Wouts regende het binnen vaak harder dan buiten. Het bivak werd er als noodaccommodatie neergezet, omdat er nog geen geld en tijd was om een mooie accommodatie te bouwen. Het duurde alleen wat langer dan de geplande vijf jaar om daadwerkelijk de plannen uit te voeren. Ook deze keer liepen de onderhandelingen met de gemeente over de bouwplannen niet soepel, maar er is uiteindelijk een compromis gesloten. Om geld in te zamelen voor de realisatie van het nieuwe Lelybivak konden bekenden van de groep obligaties ter waarde van honderd gulden kopen. Dit geld zouden ze dan na enkelen jaren weer terug krijgen, maar zo had de groep in ieder geval genoeg geld om te beginnen aan het gebouw. Met nog wat financiële steun van de gemeente kon de bouw eindelijk doorgaan.

Op zaterdag 28 maart 1998 was het dan zover: de eerste paal van het Lelybivak zoals we het nu kennen werd de grond in geslagen. Voor die gelegenheid hadden landverkenners eigenhandig een heistelling gepionierd, en hiermee sloegen ze symbolische de eerste paal in de grond. Onder de fundering van het gebouw is een ijzeren tijdskist begraven. Hierin hebben alle speleenheden een boodschap aan toekomstige scouts gestopt. Nu moest het oude gebouw alleen nog maar gesloopt te worden, en toen kon de echte bouw van start gaan.

1999 tot 2009 - Voort op de ingeslagen weg

Twee goede clubhuizen waar iedereen in paste, voldoende spullen en een goed varende vloot. In deze jaren kabbelde het CLG leven voort. 

In 1999 startte een nieuwe waterspeltak: de Dolfijnen, voor jongens en meisjes tussen 8 en 11 jaar. Zij varen inmiddels als jarenlang in hun kano's bij het zwemstrand. Vanaf het begin was deze speltak heel populair met vrijwel altijd een wachtlijst. 

In 2006, bij het 25-jarig bestaan, vertrokken een aantal mensen die (bijna) vanaf de start van de groep leiding hadden gegeven. Zij kregen allemaal een bronzen waarderingsteken als afscheid. Het jubileumgroepsweekend was op Buitenzorg in Baarn. 

 

Inloggen